LOMEYEK BO GULÊN VIRNÎ

bi hesabê kurmancî* 

em hê neketine nîsanê 

wiha virnî bişkivîne gul 

wiha belkî ji reşbînîya min be;

"lê dibêm qey 

kirasê te yî zer pir li te dihat"

ev henek bû! 

yanî belkî hilî û tenik hilêyî 

li dergistîyan 

yanî belkî zirav û hênik vegerî 

li rêyan 

nizanim tê bê çi...!?

lê ez ê pir bêjim: "dibêm qey"

dibêm qey wê şevê 

me neheqî li çêm kir 

û li jana xwe jî...

me yê dilê xwe bi hofkê nekuşta 

me yê bîra xwe bi bersivê nekoşta 

hema wilo rêya çi kiriba nesîb 

em ê ji hev re bimeşîyana. 

ez ji van gula aciz bûm! 

ma çendek din jî bitebitîyana 

wê qiyamet raba...!?

erê, eyn wek birûskên çilesrî me 

şingeşinek naşî,

piştre jî polîpoşmanî..

qedera gula bişibe a min 

serqise: gulanê nebînin,

ez nema zanim bê 

ez ê ji dêvla te w kê 

li ber wan kevim 

îcar, navê min bi dilkeçikî 

derkeve... bêlome be!

li Cegerxwîn û U. Eco neheqî be jî 

çi ji kê re, bi serê kê ketîye!?

tê bîra te?

min navê Eco xelet bi lêv kiribû 

û te lêvên min sererast kiribû 

weke hingê me dîsa;

li ber xwe ketî.

ruhê min ji kêlîkên rijî diçe 

ji şîva kelê jî 

ji bersivên xav jî, 

ji gulên virnî jî! 

ji gulên virnî jî!

*Ev helbesta min cara ewilî di hejmara 144an a Kovara Nûbiharê de (15ê îlona 2018an) belav bûbû. Bêyî guherandin û midaxeleyê dîsa li vir belav dikim.