BLUESA ALAYA MIRÎ

Agir bi mekînê ketiye 

Û çunîne kes dereksiyon zeft ‘ke

Û kanalîzasyon genî bûye

Bi dinyayek xwekujiyên tikîtenê

Û qere-bayek digobile

Hikim la daye 

Û em hindqeder ‘emel bi geyê dikin ku

Radyo vekirî û perde nixamtî ne

Em bindest man di zikê vê zirr-mekîna dirr de

Û heta jê biqede bimire xwîn ji ber mekînê terre

Ro çû ava 

Û heçku bîlboard dikenin di bin simbêlan re 

Û ala mirî ne bi serê bilindcihan ve

Halo cirriya:

Tep bûn avanî bi ser xwe de 

Dayikan dergûşên xwe himbêz kiribû, 

Li kavilan dixebitîn 

Û kurr dikirin kezî bi ser xwe de

Ezman î bedew bû di nav şewatê de 

Dirêj dibûn ber bi jor ve 

Sercem hesinên tewiyayî 

Hatibû şuştin her tişt bi moraneke tenik e narincî ve

Min got: ‘Min ramûse, tu kaw-kubar î – Evana bêhenek jî rojên axiriyê ne’

Te bi destê min girt û em tê werbûn 

Mîna xewnekê yan jî çahleke êgir

Em hişyar bûn danê sibehekê û em tê werbûn hinekî din jî –

Ebeden newala mirinê ye

Tûrikê xwe saxtî dikim 

Û bi xwînê mişt e

lînk

Wergera ji wergerê: Ferec Koyistanî 

Payîz – Zivistan, 2026